عنوان آزمایش:تست ادرار(urin analyse ).

هدف: بررسی وجود یا عدم وجود برخی پارامترها(میکروسکوپی-ماکروسکوپی)در ادرار.

وسایل مورد نیاز:1-لوله آزمایش2-نوار تست ادرار3-ادرار4-سولفوسالسیلیک اسید5-لام6-لامل7-میکروسکوپ8-سانتریفیوژ.

روش انجام آزمایش:

الف)آزمایشات ماکروسکوپی: ریختن ادرار درون لوله آزمایش>فرو بردن نوار تست ادرار درون لوله حاوی ادرار(به مدت 2الی5 ثانیه)و درآوردن نوار>قرار دادن نوار در محیط ساکن و یادشت کردن مشاهدات پس از حدود یک دقیقه.

*بوسیله نوار تست ادرار می توان یازده پارامتر از قبیل:قند(گلوکز)- بیلی روبین- کتون- دنسیته(چگالی)- خون- PH – پروتئین- آسکوربیک اسید- و.......را بررسی کرد.

*سانتریفیوژ کردن لوله آزمایش به مدت 3دقیقه و با دور 2400 (ppm ) >ریختن یک قطره سولفوسالسیلیک اسید برای تشخیص برخی از پروتئین ها مثل آلبومین که در نوار تست ادرار قابل تشخیص نیستند, که برای این آزمایش پنج حالت مختلف قابل انتظار است که عبارتند از:

1)قطره افزوده شده بدون تغییر رنگ و با سرعت به انتهای لوله می رسد(پروتئین منفی).

2)قطره افزوده شده با ایجاد هاله زرد رنگ به انتهای لوله می رسد(+).

3)قطره افزوده شده با ایجاد هاله و کدورت سفید رنگ با سرعت به انتهای لوله می رسد(++).

4)قطره افزوده شده با ایجاد هاله و کدورت سفید رنگ با سرعت کم در میانه لوله آزمایش متوقف می شود(+++).

5)به محض افزودن قطره سولفوسالسیلیک اسید یک کدورت سفید رنگ در سطح لوله آزمایش ایجاد می شود(++++).

ب)آزمایشهای میکروسکوپی:بعد از افزودن قطره سولفوسالسیلیک اسید, قسمت رویی را دور ریخته و با رسوبات باقی مانده کار می کنیم. این کار جهت بدست آوردن وجود یا عدم وجود و همچنین تعداد برخی پارامترها مثل گلبول قرمز,گلبول سفید,باکتری,اپی تلیال,چربی,اگزالات,و...میباشد. بدین صورت که با وارد کردن چند ضربه به انتهای لوله آزمایش,رسوبات را با هم مخلوط می کنیم. یک قطره از رسوبات را روی لام ریخته و بر روی آن یک لامل قرار داده و سپس لام را در زیر میکروسکوپ گذاشته و با عدسی 40 مشاهده می کنیم.

عنوان آزمایش:تست رینه و تست وبر.

هدف:سنجش شنوایی با دیاپازون.

وسایل مورد نیاز:1-دیاپازون2-چکش پلاستیکی برای ضربه زدن.

روش انجام آزمایش:

الف)تست رینه:وارد کردن ضربه با چکش پلاستیکی به شاخه های دیاپازون جهت ایجاد ارتعاش>قرار دادن دم(قسمت انتهایی)دیاپازون مرتعش روی زائده ماستوئید فرد>در صورت عدم شنیدن صدا توسط فرد, قرار دادن شاخه های دیاپازون مرتعش در مجاورت لاله گوش>شنیدن صدا توسط فرد» مثبت بودن تست رینه و عدم وجود مشکل درشنوایی فرد.

ب)تست وبر: وارد کردن ضربه با چکش پلاستیکی به شاخه های دیاپازون جهت ایجاد ارتعاش>قرار دادن دم دیاپازون مرتعش روی پیشانی یا قله سر فرد>بررسی پاسخ فرد در قبال شنیدن صدا از داخل سر یا طرفین>در صورت شنیدن صدا از یکی از طرفین می گوییم وبر به یک طرف منتقل شده است>انجام تست رینه در سمت همان گوش» مثبت بودن تست رینه که نشان دهنده عیب در گوش داخلی طرف دیگر است(کری عصبی)» منفی بودن تست رینه که نشان دهنده عیب در گوش میانی و خارجی همان طرف است.

*تست وبر یک آزمایش هدایت استخوانی است.

عنوان آزمایش:تاثیر وزن مولکولی بر نفوذ پذیری غشاء.

هدف:تاثیر وزن مولکولی(غلظت) بر نفوذ پذیری غشاء.

وسایل مورد نیاز:1محلول اتیلن گلیکول2-گلیسرول3-گلوکز خالص4-لوله آزمایش5-صفحه کاغذی نوشته شده6-لانست7-الکل جهت استریل8-پنبه.

روش انجام آزمایش: استریل کردن سطح پوست با پنبه آغشته به الکل> وارد کردن ضربه با لانست به انگشت و سوراخ کردن بافت پوششی پوست<افزودن 2قطره خون مجزا به لوله های آزمایش حاوی ۲سی سی محلول اتیلن, گلیسرول ,وگلوکز<شروع زمان گیری<قرار دادن لوله های آزمایش جلوی صفحه کاغذی تا زمانی که نوشته ها از طرف دیگر به وضوح دیده شود<اتمام زمان گیری و یادداشت کردن زمان.

*وزن مولکولی را با حرف لاتین(M) نشان می دهند.

*هر چه وزن مولکولی کمتر باشد گلبول قرمز سریعتر همولیز می شود. یعنی به راحتی از غشاء کلبول قرمز عبور کرده و باعث تورژسانس در گلبول می شود.

*وزن مولکولی برای اتیلن گلیکول برابر با 62 ,گلیسرول92 ,وگلوکز180 میباشد.

عنوان آزمایش:مطالعه هماتوکریت.

هدف:بدست آوردن میزان هماتوکریت.

وسایل مورد نیاز:1-لوله مویین هپارینه2-الکل جهت استریل3-لانست4-پنبه5-خمیرمخصوص6-خط کش هماتوکریت7-سانتریفیوژ میکرو هماتوکریت.

روش انجام آزمایش:استریل کردن سطح پوست با پنبه آغشته به الکل> وارد کردن ضربه با لانست به انگشت و سوراخ کردن بافت پوششی پوست<پاک کردن قطره خون ابتدایی با پنبه<پر کردن لوله مویین از خون تا سه چهارم حجم آن<مسدود کردن یک طرف لوله مویین با خمیر مخصوص<قرار دادن لوله مویین در یکی از شیارهای میکرو سانتریفیوژ به کونه ای که سمت خمیر دار لوله به جداره هابچسبد<سانتریفیوژ کردن به مدت 5دقیقه<بدست آوردن میزان هماتوکریت بوسیله خط کش هماتوکریت.

درصد هماتوکریت:مردان(52-43%)- زنان(47-37%)- نوزادان(63-57%).

*در هماتوکریت, درصد گلبول های قرمز45% می باشد.

عنوان آزمایش:مشاهده سلولهای خونی(فرمول لوکوستر).

هدف:تشخیص گلبول سفید(لنفوسیت,نوتروفیل,بازوفیل و......).

وسایل مورد نیاز:1-لام2-لانست3-متانول4-پنبه5-پیپت6-رنگ گیمسا7-آب مقطر8-میکروسکوپ9-روغن ایمرسیون.

روش انجام آزمایش:استریل کردن سطح پوست با پنبه آغشته به الکل>وارد کردن ضربه با لانست به انگشت و سوراخ کردن بافت پوششی پوست>ریختن یک قطره خون روی لام و تهیه گسترش با یک لام دیگر>خشک کردن لام در هوای آزمایشگاه>فیکس کردن لام با متانول و به مدت 3دقیقه>خشک کردن لام در هوای آزمایشگاه>رنگ آمیزی با گیمسا و به مدت 15 الی 20دقیقه>شستشو با آب مقطر>خشک کردن لام در هوای آزمایشگاه>مشاهده با عدسی100میکروسکوپ و به کمک روغن ایمرسیون

درصد انواع گلبولهای سفید در یک واحد خون:نوتروفیل(70%)- ائوزینوفیل(4-1%)- بازوفیل(1%)- لنفوسیت(40-25%)- مونوسیت(8-3%).

خون و گروه خونی:

گروه خونى چیست؟


قطعاً با آنچه بسیارى از جوانان در صحبت هایشان استفاده مى کنند و مى گویند فلان چیز به گروه خون «فلان شخص» نمى خورد فرق دارد! اصلاً خوردن و نخوردن گروه خونى چیست؟ آیا اجزاى سازنده خون افراد با هم فرق دارد ؟
 

خون از چه چیز ساخته شده است؟

1- یک فرد بالغ در بدن خود ۶ـ۴ لیتر خون دارد. خون تمام افراد از سفیدپوست تا سیاه پوست ترکیبى از سه نوع سلول عمده مشاور در مایعى زردرنگ و چسبناک است. (پلاسما) ۱ـ گلبول قرمز (RBC) نوعى سلول که در حدود ۱۲۰ روز در بدن ما زنده است و ۲۰ ثانیه طول مى کشد تا هر کدام آن تمام بدن را دور بزند و ۴۰% خون را تشکیل مى دهد.

۲ـ گلبول سفید (WBC) که مسؤول جنگ با عفونت ها و مواد بیگانه در خون است (مطلب مربوط به آلرژى را به خاطر آورید).
۳ـ پلاکت ها (PLT) که کوچکترین سلول خونى هستند و در امر انعقاد خون نقش اساسى دارند و پلاسما نیز جزو اصلى خون است که ۹۵ % آن را آب و ۵% باقیمانده را هورمون، پروتئین و مواد غذایى تشکیل مى دهد.

*عامل تفاوت گروه خونى افراد «وجود یا عدم وجود ملکول هاى پروتئینى مشخصى به نام آنتى ژن و آنتى بادى» است.

آنتى ژن ها (در صورت حضور) بر سطح گلبول قرمز و آنتى بادى هاداخل پلاسما یا همان مایع خون هستند. پس خون من و شما از نظر کلیات آن یکسان است و آنچه باعث مى شود ما امکان اهداى خون به یکدیگر را داشته یا نداشته باشیم همین پروتئین هاى ذکر شده است.


گروه خونى هر فرد به طور مستقیم به پدر و مادر و آنچه از آنان به او ارث مى رسد، ارتباط دارد. یکى از روش هاى معمول و مهم ارزیابى تفاوت بین انواع خون ها، سیستم (ABO) است. به طور قطع شما فردى با گروه خونى O – B – A یا AB هستید و راه فرارى هم ندارید.

*براساس این سیستم دسته بندى خون و با توجه به آنچه در مورد آنتى ژن و آنتى بادى گروه خونى گفته شد:


1- اگر شما گروه خونى (A) داشته باشید به این معناست که بر سطح گلبول هاى قرمزتان آنتى ژن A و در پلاسماى خونتان آنتى بادى B دارید.

۲ـ افراد دارای گروه خونی Bدر سطح گلبول هایشان آنتى ژن B و در پلاسما آنتى بادى A دارند.

۳ـ فرد گروه خونى AB بر روى گلبول قرمزش هر دو نوع آنتى ژن A و B را دارد و واضح است که در پلاسما هیچ مخالفى نداشته باشد و آنتى بادى موجود نباشد.

۴ـ و نهایتاً گروه خونى O به دلیل نداشتن هیچکدام از آنتى ژن هاى A و B بر سطح گلبول، آزادانه هر دو نوع آنتى بادى Aو B را در پلاسما دارد.

*اگر گروه خون شما (A) باشد در کنار آن از کلمه مثبت و منفى هم استفاده مى کنید!
گروه خون شما به فاکتور دیگرى به نام (Rh) بستگى دارد. یک فرد (Rh+) فردى است که بر روى سطح گلبول هاى قرمز خود آنتى ژن این فاکتور را دارد.پس طبیعى است که در پلاسماى او آنتى بادى Rh دیده نشود!

از طرفى افراد (Rh-) بر روى گلبول قرمز خود چنین فاکتورى را ندارند، (این افراد ۱۵% کل مردم هستند).

تشخیص گروه خونى:

در آزمایشگاه تشخیص طبى براساس آنچه گفته شد، پس از نمونه گیرى از بیمار، خون کامل او را (خونى که ضد انعقاد دارد و شامل تمام سلول هاى خونى و پلاسما است) به طور قطرات مجزا با معرف هاى مختلف(آنتى A  آنتى B و آنتى( Dمجاور مى کنند و چسبیدن یا نچسبیدن گلبول ها در مجاورت با قطرات معرف را بررسى مى کنند و گروه خونى مشخص مى شود.

بعد از یک تزریق خون نامتجانس، در بدن نیز همان روند تجمع گلبولی که در شرایط آزمایشگاهى بین خون و معرف ایجاد مى شود پیش مى آید.

به همین خاطر باید پیش از تزریق خون سازگارى خون بین دهنده و گیرنده آن از نظر سیستم ABO و Rh به خوبى بررسى شود. چرا که در اثر عدم هماهنگى گلبول هاى شخص گیرنده خون به هم مى چسبد و به دنبال این چسبندگى رگ هاى خونى بسته شده سرانجام خون به سایر نقاط بدن نمى رسد.

از طرف دیگر این سلول هاى بهم چسبیده که حاوى هموگلوبین (پروتئین حمل کننده اکسیژن) هستند. محتویات خود را که در خارج از سلول سمى است به داخل بدن مى ریزند و حاصل آن درنهایت مرگ گیرنده خون است (پس زدن خون دریافتى).
تمام نکته مربوط به انتقال خون در یک جمله خلاصه مى شود. ((براى انتقال خون از شخصى به دیگرى باید هیچ آنتى بادى مخالف بین دو فرد نباشد))
افراد گروه خونى (AB) با توجه به توضیح ذکر شده به علت نداشتن هیچکدام از آنتى بادى هاى A و B در پلاسماى خون قادرند (در شرایط خاص) از تمام گروه هاى خونى، خون دریافت کنند اما تنها به هم گروه هاى خود خون مى دهند ,اما افراد گروه خونى (O) به دلیل داشتن هر دو نوع آنتى بادى A و B فقط از هم گروه هاى خود، خون مى گیرند ولى دهنده عمومى هستند.
*مشکل ناسازگارى گروه هاى خونى تا سال ۱۹۰۱ جان بسیارى از افراد را گرفت تا آنکه دانشمندى به نام (Karl Landsteiner) با کشف گروه هاى خونى این مشکل را برطرف کرد و در سال ۱۹۳۰ موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکى شد.

*سؤال عمده اى که براى بسیارى از جوانان خصوصاً در مواقع ازدواج و انتخاب همسر پیش مى آید تفاوت گروه خونى است .البته این بار گروه خونى پزشکى، نه گروه خونى اجتماعى! که برخلاف تصور آنها اختلاف گروه خونى دوم در این مورد خاص خطر بیشترى نسبت به گروه خونى اول دارد و تشخیص آن هم خیلى ساده است معرف آن منطق است که در حضور احساس، عمل نمى کند.درواقع اگر گروه خونى شما و همسر آینده تان از نظر (ABO) تفاوت داشته باشد مشکلى ایجاد نمى شود و تنها تفاوت سیستم Rh بین زن و شوهر است که مى تواند بعد از زایمان اول زن براى فرزند یا فرزندان بعدى آنها ایجاد مشکل کند ,آن هم فقط در شرایطى که مادر آینده (Rh-) و پدر بعد از این با (Rh+) باشد. البته این مشکل هم با تزریق آمپول معروفى به نام «روگام» پس از زایمان اول به کلى حل شده است و مشکلى نمى ماند مگر همان تفاوت گروه خون اجتماعى، فرهنگى، اقتصادى و …